شاعیر: ئەحمەدی خانی کتێب: دیوانی ئەحمەدی خانی سەرناو: دیسان دلێ شەیدا ژ نوو بێ ئختیار پەرواز کر دیسان دلێ شەیدا ژ نوو، بێ ئختیار پەرواز کر سەیدەک دییە و بەردایە دوو، مەیل و فڕا شەهباز کر مەیلا وی مەحزا حکمەتە، سەیدا وی عەنقا سیرەتە تەیرێ وی بالا هممەتە، لەورا تەلەب ئەڤراز کر عەنقا ب دەست کەس ناکەڤت، دامەک دڤێ ئەو دا کەڤت نابت کو غافل ڕاکەڤت، ئێ قەسدێ سەیدا باز کر سەییادییا من بوو عەبەس، دائم ل من تەنگ بوو قەفەس راحەت نەبووم ئەز یەک نەفەس، من لەو ب ئەفغان ساز کر ساز و سەمایا سوحبەتێ، گۆڤەند و چەرخا دەعوەتێ فکریمە شەکل و قامەتێ، بیر تێیە من ب ئاواز کر شەکلێ مەجازی چەندەکە، سەیدا حەقیقی وەردەکە تەیغوونێ قەیدا لێ ڤەکە، بەحری مە بەر ئەنداز کر نێچیر د بێ تەیغوون بتن، چەندەک ل پێشبەر خوون بتن شونقار نە دێ مەجنوون بتن، ئەسکۆف ژ چاڤان باز کر شونقارە چاڤ تەیغوونە دل، بەردانە دوو چاڤێت ب کل خانی ئەوان گێڕا خەجل، لەورا مەجاز ئاغاز کر